وقال اَلله تعالی :وَلله الاسماءُالحُسنی فاَدعوهُ بِها،برای

خدا نامهای نیکی است اورا با آنها بخوانید.

دعا بعنوان اصلی ترین نیاز انسانها برای رسیدن به

اوج کمالات روحی وقلبی وآمادگی برای عروج از

جاذبه های دروغین و پست دنیای مادّی به قرب ولقاءالهی

است و بهترین کلام بعد از سخن خدا در راه شناخت

ارزش دعا کلمات گهر بار پیامبر گرامی وائمه هدی علیه

السّلام میباشد پیامبر گرامی دربارۀ دعا میفرماید مسلمانیکه

دعا می کند اگردعایش دربارۀ قطع رحم وانجام گناهی نباشد

به یکی از سه هدف زیر خواهد رسید :"خداوند دربر

آوردن نیازش سرعت فرماید ویا نعمتی را برای اوذخیره

سازدویا نعمتی را برای او ذخیره سازدویا شروآسیبی را او

دور نماید"دعا مغزوروح عبادتهاست هیچ دعائی بی اثر نمی

ماند لااقل کفاره بعضی ازگناهان واقع میشود بنابراین در دعا

سخت بکوشید چه آنکه حقتعالی از عطا خسته نگردد بلکه

 شماازخواستن خسته می شوید"وقتی خدا توفیق بندۀ خود را

 برای دعا فراهم نمود،علامت آن است که درهای رحمت را

 به روی اوگشوده است.امام صادق (ع)درباره دعا میفرماید :

"آری اجابتها وهدفها در پناهگاه دعاها ،مانندباران در میان

ابرها مخفی وپنهان است دعا کن تا موردکرمش واقع شوی.

امام علی (ع)مردی کثیرالدّعا بود اومیفرماید:دعا سپرمومن

(در مقابل بلاها)است واگردر خانه ای را زیادبکوبی عاقبت

برویت بازشود.خداوند دوست داردبندگانش از اودر

خواست کنند و به پاداش دعای آنان درروزقیامت مانند

عملهای دیگرشان بهشت خواهد داد "خداوند ازخواسته های

دل آگاه است ولی دوست دارد نیازها به پیشگاهش عرضه

شود پس هرگاه دعا می کنی تمام حاجتهایت را نام ببر.

امام محمد باقر (ع) فرموده اند دعابرترین عبادتهاست.دعا

کنیدوبر آنچه تشویق شدید رغبت بورزید دعوت خدارا اجابت

کنید تارستگار شویدواز عذابش نجات یابید"

ولادت با سعادت جد بزرگوارم

حضرت امام موسی کاظم (ع)

 را تبریک می گویم.

درون معبد هستی 

 بشر، در گوشه ی محراب خواهش های جان افروز

 نشسته در پس سجادهی صد رنگ حسرت های هستی سوز

 به دستش خوشه پر بار تسبیح تمناهای رنگارنگ

 نگاهی می کند سوی خدا از آرزو لبریز!

    فریدون مشیری

 محمد مظفر، برخی از عالمان وقت و متشّرعین، به

سبب اشعاری که حافظ دروصف باده،معشوق،نگار

 وامثال آن شنیده بودند، از حضور در تشییع

 جنازه و نماز بر پیکرش امتناع می نمودند. طرفداران حافظ

قرارگذاشتند اشعار او را –که هنوز به صورت کتاب

و دیوان در نیامده بود- جمع آوری کرده وداخل کوزه ای

بریزند ،آنگاه برای تفأل،طفل خردسالی را بگویند

تا یکی ازآن ورق پاره ها را بیرون آورد و بر

مقتضای اشعاری که در آن نوشته شده عمل کنند.آنان

 چنین کردند.برورقه ای که بدست آن طفل بیرون آمد،

غزلی نوشته بود که یک بیتش چنین است:

قدم دریغ مدارازجنازۀ حافظ 

                    که گرچه غرق گناه است می رود به بهشت

عالمان و مشایخ حاضر در مجلس ، در حیرتی

عجیب فرو رفتند وجنازۀ حافظ را تشییع کردند و

 بر او نماز گزاردند و با عزت و احترام تمام،پیکرش را

 دفن نمودند .

این واقعه موجب ازدیاد عقیدۀ مردم دربارۀ حافظ گردید و

او را از آن به بعد لسان الغیب خواندند.

چهارده قرن است سرم را بردیوارخانه ی خاموش

وگلین محقری نهاده ام که ازهمه تاریخ بزرگتراست

 وهرگزبه زورهیچ قصری،زرهیچ گنجی وتزویر

هیچ معبدی،سرم را لحظه ای برنگرفته ام وبه

 سراغ خانه ی دیگری نرفته ام .

که دراین خانه فاطمه هست،نخستین قربانی غصب

 وفریاداعتراض مظلوم.

وعلی هست،نخستین حق محکوم اشرافیت و نفاق.

که حسن هست،مظهرتنهایی وغربت درجامعه ی

اسلامی.

که حسین هست،آقای شهیدان بشریت.

که زینب هست پیام ابدی انقلاب و زبان گویای شهادت!

دکتر علی شریعتی